سرپرست شما خدا و رسول او و مؤمنانى هستند كه نماز را به پا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند » . رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله آيه را براى اصحابش قرائت كرد و آن گاه فرمود : هر كه من مولا و صاحب اختيار اويم پس على مولا و صاحب اختيار اوست . خداوندا ! سرپرست كسى باش كه سرپرستى او را پذيرفته و دشمن كسى باش كه با او دشمنى كند . ابوالشيخ و ابن مردويه نيز از على بن ابى طالب عليه السلام آورده‌اند كه فرمود : در خانه ، اين آيه بر رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله نازل شد : « همانا سرپرست شما خدا و رسول او و مؤمنانى هستند كه . . . » تا آخر آيه . پس رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله از منزل خارج گشته ، داخل مسجد شدند در حالى كه مردم نماز مىخواندند و در ركوع و سجود و قيام بودند و سائلى نيز در مسجد بود . آن گاه فرمود : اى سائل ، آيا كسى چيزى به تو عطا كرد ؟ وى عرض كرد : نه مگر آن ركوع كننده ، يعنى على بن ابى طالب عليه السلام كه انگشترش را به من عطا كرد . ابن ابى حاتم ، ابوالشيخ و ابن عساكر از سلمة بن كهيل آورده‌اند كه گفت : على عليه السلام در حال ركوع انگشترش را تصدّق كرد ، سپس اين آيه نازل شد : « انّما وليّكم اللَّه ورسوله . . . » . ابن جرير نيز دربارهء آيه « وانّما وليّكم اللَّه ورسوله . . . » از مجاهد آورده است كه اين آيه در شأن على بن ابى طالب عليه السلام نازل شده است ، زيرا ايشان در حال ركوع صدقه دادند . ابن جرير از سدى و عتبة بن حكيم نيز مثل همين روايت را آورده است . همچنين ابن مردويه ، از طريق كلبى ، از ابو صالح ، از ابن عباس آورده است كه گفت : عبداللَّه بن سلام به همراه گروهى از اهل كتاب به هنگام ظهر نزد پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله آمدند و گفتند : اى رسول خدا ! همانا [ اهل ] خانه‌هاى ما